De uitdagingen van reizen in Corona-tijd

Na lange tijd vooral thuis te hebben gewerkt vanwege de Corona-maatregelen was het voor mij tijd om voor twee dagen naar Duitsland te vertrekken om bij een klant op locatie aan de slag te gaan om een verhuizing van diverse laboratoria voor te bereiden die we in samenwerking met Mondial Movers uitvoeren. Dat bleek toch even schakelen. De meeste van ons zijn inmiddels aardig gewend geraakt aan de 1.5 meter samenleving. We hebben ons in onze eigen (werk)omgeving goed aangepast en ondanks de maatregelen voelt alles weer wat normaler aan, vooral nu we door de versoepelingen weer meer mogen. We werken weer meer op kantoor en er kan weer een terrasje worden gepakt. Ook zakelijke afspraken vinden weer doorgang.

Enthousiast ging ik samen met een collega, in verband met de maatregelen allebei in eigen auto, op pad. Onderweg liepen we toch ineens tegen een hoop beperkingen aan en werden we weer even met onze neus op de feiten gedrukt dat het toch echt allemaal wel wat anders is normaal. De grens over naar Duitsland was geen enkel issue, deze is gewoon open. Zowel het hotel als de klant hadden aangegeven dat we mondkapjes mee moesten nemen. Een mondkapje is op de meeste openbare plekken verplicht en wordt gezien als vervanging van de 1.5 meter als afstand houden niet mogelijk is. Hierdoor lijken mensen wat minder moeite te nemen om afstand te houden. Ten opzichte van de Nederlandse maatregelen die blijkbaar al diep geworteld zitten, voelde dit toch wel erg onwennig.

Op locatie bij de klant was alles super geregeld met duidelijke bestickering, veel mogelijkheden om je handen te desinfecteren en een anderhalvemeterready ingerichte kantine. Met een buitentemperatuur van 30 graden een mondkapje op bleek echter een zware beproeving. Het was na een lange dag een opluchting om zonder mondkapje in de auto richting het hotel te kunnen stappen. Ook hier was alles duidelijk anderhalvemeterready, maar een zo goed als leeg hotel doet toch wat apocalyptisch aan. Het was prachtig weer dus het was genieten om op het zo goed als lege terras, gelukkig zonder mondkapje, te kunnen dineren.

Na nog een ochtend op locatie aan de slag te zijn geweest, was het tijd om huiswaarts te keren. Aangezien het bijna lunchtijd was, begon daar de eerste uitdaging van die dag; wegrestaurants bleken nog gesloten in Duitsland. Toiletten waren dan wel weer geopend. Na twee mislukte pogingen om onze hongerige buikjes te vullen, besloten we door te rijden tot we de grens over waren. In Nederland bleek ook nog niet alles  geopend, maar we vonden toch vrij snel een optie waar we wel konden eten. Een toiletbezoek bleek lastiger, gelukkig was de afstand naar huis overbrugbaar. Na opnieuw een maaltijd in het zonnetje begon het laatste stuk van de terugreis en zo kwam er een einde aan deze toch wel iets avontuurlijk aanvoelende reis in Corona-tijd. Met een dosis flexibiliteit bleken de diverse uitdagingen makkelijk te overwinnen en naast een succesvol klantbezoek zijn we weer een ervaring rijker.

– Sharmaine